- Kategorie
-
Martynów 20 VI 1624. Pogrom nieprzyjaciół wiary chrześcijańskiej
![Martynów 20 VI 1624. Pogrom nieprzyjaciół wiary chrześcijańskiej Martynów 20 VI 1624. Pogrom nieprzyjaciół wiary chrześcijańskiej](/images/03968/16000-17000/Martynow-20-VI-1624-Pogrom-nieprzyjaciol-wiary-chrzescijanskiej_%5B16235%5D_480.jpg)
![Martynów 20 VI 1624. Pogrom nieprzyjaciół wiary chrześcijańskiej Martynów 20 VI 1624. Pogrom nieprzyjaciół wiary chrześcijańskiej](/images/03968/16000-17000/Martynow-20-VI-1624-Pogrom-nieprzyjaciol-wiary-chrzescijanskiej_%5B16235%5D_480.jpg)
Wysyłka w ciągu | 24 godziny |
Cena przesyłki | 9.5 |
Dostępność |
Mała ilość
|
Kod kreskowy | |
ISBN | 9788365982506 |
EAN | 9788365982506 |
Zostaw telefon |
Autor: Paweł Sz. Skworoda
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 112
Okładka: miękka
Format: 16,5 cm x 23,5 cm
Seria: Pola bitew
Polskie centrum zepchnęło harcowników tatarskich, ale ustąpiło przed szarżą głównych sił Kantymira. Na skrzydłach ciężką walkę z ordyńcami wiedli kwarciani. Kiedy wydawało się, że to Tatarzy zostaną panami pola bitwy, oto nagle na obu ich flankach z podprowadzonych blisko polskich wozów taborowych oddano w ich stronę potężną salwę z armat, rusznic i muszkietów. Do tego ostrzału przyłączyły się chorągwie kwarciane, aż do tej pory zachowujące nabitą broń palną. Wstrząśnięci Tatarzy nie zdążyli nawet zorientować się w rozwoju sytuacji, a już uderzyli na nich białą bronią kwarciani i woluntariusze Chmieleckiego. Orda pierzchnęła w przerażeniu w stronę Martynowa, ponad którym według polskich relacji z bitwy z dymów płonących domów uformował się krzyż ogromny na niebie. W tym kierunku rzuciły się w pogoń polskie chorągwie, gromiąc w jego cieniu tatarskich wyznawców Allaha.
Uciekających Tatarów ścigano aż do Dniestru, gdzie wielu z nich z bandoletów, pistoletów i łuków zabito. Być może to wtedy Kantymir-murza był o włos od śmierci, której uniknął jedynie dzięki poświęceniu przybocznej straży. Jeźdźcy polscy zdobyli trzy znaki tatarskie, jedynie chorągiew sułtańską zdołali ordyńcy ocalić. Nie był to jednak koniec walki, oto Polacy z oddziałów Chmieleckiego, Czarnieckiego, Łęckiego i Stefana Koniecpolskiego przeprawili się przez Dniestr i odparli ogniem z broni palnej kontrataki Tatarów nad rzeką Siwką. Doszło też do walk w Martynowie, być może wycięto tam janczarów, ale hetman zdążył przybyć z głównymi siłami jazdy na pomoc Chmieleckiemu...
Spis treści:
Wstęp /6
I. Taktyka ordy tatarskiej /10
II. Obrona Kresów Południowo-Wschodnich /46
III. Pogrom tatarski /70
Zakończenie /84
Aneksy /92
Bibliografia /108
Spis map /112