Mundur i barwy artylerii polskiej w XVIII i XIX wieku

Autor: Aleksander Smoliński 

Rok wydania: 2010

Liczba stron: 422

Okładka: miękka

Format: 15,8 cm x 22,8 cm

Przez pojęcie mundur wojskowy (uniform) należy rozumieć ubiór wykorzystywany przez wojskowych wszystkich stopni oraz wszystkich broni i służb w czasie pełnionej przez nich służby. Jego krój, kolorystyka, występujące na nim barwy broni lub służb, odznaki i oznaki, a także okoliczności oraz sposób noszenia są ścisle określone bądź to przez właściciela sił zbrojnych albo inną instytucję mającą w stosunku do nich analogiczne uprawnienia, bądź też przez odpowiednie naczelne władze wojskowe lub powołane specjalnie w tym celu instytucje. Zarówno na polu walki, jak i podczas pełnienia służby garnizonowej, tak skonstruowany ubiór wojskowy, będący z reguły własnością państwa, stanowił ważny i w zasadzie dość łatwo rozpoznawalny element zarówno indywidualnej, jak i grupowej identyfikacji noszących go kombatantów, szczególnie wówczas, gdy był zestawiany razem z innymi elementami symboliki wojskowej.

(opis wydawcy)

Spis treści:

Wstęp /9 

Rozdział 1. Mundur jako wizualny przekaz informacyjny oraz forma stroju i nośnik wojskowych tradycji /21

Rozdział 2. Narodziny munduru i barw artylerii wojska Rzeczypospolitej Obojga Narodów w czasach saskich oraz epoce stanisławowskiej /31

Rozdział 3. Mundur i barwy artylerii Legionów Polskich we Włoszech oraz Legii Naddunajskiej i Wojska Polskiego Księstwa Warszawskiego /97

Rozdział 4. "Barwa"artylerii Wojska Polskiego Królestwa Polskiego i Powstania Listopadowego /153

Rozdział 5. Między Powstaniem Listopadowym a Styczniowym. Próby wprowadzenia barw artylerii w formacjach powstańczych 1863 i 1864 roku /221

Zakończenie /235

Bibliografia selektywna /241 

Indeks osobowy /261

Indeks geograficzny /277

Wykaz tabel /281

Wykaz ilustracji /283