- Kategorie
-
Mick Mannock, pilot myśliwca. Mit, życie i polityka
![Mick Mannock, pilot myśliwca. Mit, życie i polityka Mick Mannock, pilot myśliwca. Mit, życie i polityka](/images/03968/15000-16000/Mick-Mannock-pilot-mysliwca-Mit-zycie-i-polityka_%5B15367%5D_480.jpg)
![Mick Mannock, pilot myśliwca. Mit, życie i polityka Mick Mannock, pilot myśliwca. Mit, życie i polityka](/images/03968/15000-16000/Mick-Mannock-pilot-mysliwca-Mit-zycie-i-polityka_%5B15367%5D_480.jpg)
Wysyłka w ciągu | 24 godziny |
Cena przesyłki | 9.5 |
Dostępność |
Mała ilość
|
Kod kreskowy | |
ISBN | 978-83-231-3949-2 |
EAN | 9788323139492 |
Zostaw telefon |
Autor: Adrian Smith
Rok wydania: 2017
Liczba stron: 310
Okładka: miękka
Format: 14,8 cm x 21,0 cm
Edward „Mick” Mannock urodził się w Corku w Irlandii 24 maja 1887 roku jako syn żołnierza Królewskiej Gwardii Szkockiej, który walczył w brytyjskich wojnach imperialnych. Podczas pobytu w Indiach Mannock nabawił się amebicznej infestacji, która osłabiła jego lewe oko. To nieszczęście zostanie później przekształcone w często powtarzany mit o „jednookim asie”. W Wielkiej Brytanii dał się poznać jako gorliwy socjalista i znakomity mówca na wiecach Partii Pracy. Po powrocie z internowania w Turcji w lipcu 1915 roku zaciągnął się do jednostki medycznej w Armii Terytorialnej, potem przeszedł do służby czynnej jako sierżant w Korpusie Królewskich Wojsk Inżynieryjnych. Po uzyskaniu stopnia oficerskiego w sierpniu 1916 roku Mannock został przeniesiony do korpusu lotniczego Royal Flying Corps, który 1 kwietnia 1918 roku wszedł w skład nowo utworzonych Królewskich Sił Powietrznych (Royal Air Force). Mimo słabego lewego oka Mannock zdał egzamin lekarski. Jednym z jego instruktorów, który powrócił z walk we Francji, był kapitan James McCudden. O swoim kursancie pisał: „Mannock był typowym przykładem porywczego młodego Irlandczyka i zawsze myślałem, że jest typem, który zrobi, co ma zrobić, lub umrze”. „Mick” Mannock służył na froncie zachodnim od kwietnia 1917 do swojej śmierci. W tym czasie awansował ze stopnia podporucznika na majora w służbie czynnej i dowódcę dywizjonu. Został trzykrotnie uhonorowany Orderem za Wybitną Służbę oraz dwukrotnie Krzyżem Wojskowym.
26 lipca 1918 roku 31-letni „Mick” Mannock, dowódca 85 Dywizjonu RAF, został zestrzelony i zginął w okolicy Mervill. Być może jest pochowany w bezimiennym grobie na cmentarzu w pobliżu Le Pierre-au-Beure.
Pośmiertnie, w wyniku starań przyjaciół, w 1919 roku uzyskał najwyższe odznaczenie – Krzyż Wiktorii. W większości książek podaje się, że dokonał 73 zestrzeleń – to liczba, którą niektórzy uważają za wymyśloną przez wielbicieli Mannocka, nieprzychylnych największemu asowi lotnictwa RAF, Kanadyjczykowi Billy’emu Bishopowi, który zakończył wojnę z 72 zestrzeleniami. Według najbardziej wiarygodnych szacunków Mannock zestrzelił 61 samolotów wroga – co czyni go drugim w RAF asem I wojny światowej.
Spis treści:
Wstęp /7
1. Wprowadzenie /17
2. Przedwojenna edukacja, lata 1888-1914 /37
Z Corku do Canterbury /39
Czerwona flaga w sercu Midlands /64
3. Przygotowania do wojny, lata 1914-1917 /89
Uwięzienie w Konstantynopolu /91
Agitacja w mundurze /107
Samoloty przed polityką - nauka latania /127
4. Dywizjon 40, lata 1917-1918 /139
Trudne początki /141
Dowódca eskadry /169
5. Dywizjony 74 i 85, 1918 rok /195
Pobyt w Anglii, styczeń-marzec 1918 roku /197
Weteran eskadry /209
Życie i śmierć w 85 dywizjonie, lipiec 1918 roku /233
"Tu, gdzie leżę, nie sprawiam problemów i nie miewam ich
Pode mną trawa, nade mną sklepienie niebios" - John Clare /242
6. Wnioski /249
Wspominając Micka /251
Socjalistyczny as /288
Bibliografia /303